hier is Tinus!

Zo lief had God de wereld dat Hij zijn Eniggeboren Zoon gegeven heeft  opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.  Johannes 3:16

Bezoekers nu

Bezoekers totaal

zaten


Home Wie ben ik Onoverzichtelijke bocht Zijn Naam Cursief Eerste hulp Maarten In vogelvlucht Links Contact

21 Ik ben het

Zondag

De eerste zondag na de begrafenis was heel bijzonder In de morgensamenkomst mochten we zoals alle andere zondagen de dood van de Heer verkondigen aan Zijn tafel. We zongen die morgen heel veel liederen en verschillende ontroerden me heel diep:


Zingt o hemelkoren, zingt met harpgeklank

Laat heel de hemel horen 't lied van lof en dank.

Alle heil’gen samen buigen zich daar neer,

telkens juichend: Amen. U, het Lam zij eer.


Hemelkoren zullen bij het harpgeklank

straks de heem'len vullen met het lied van dank.

God van de victorie, Lam dat is geslacht,

U zij roem en glorie, heerlijkheid en macht.

 191 uit Geestelijke Liederen


Ik dacht er aan dat Fija nu al deel uit maakt van de hemelkoren. Ik stelde me voor hoe ze daar vol overgave zong. Hoe dat is, ach, dat weet ik ook niet precies. Haar geest en ziel zijn daar boven terwijl haar lichaam hier achterbleef. Hoe ze kan zingen zonder lichaam is voor mij een raadsel, maar dat ze het kan staat voor mij vast. Weer moest ik daarbij denken aan Lukas 16. Lazarus en de rijke man herkenden Abraham die ze, toen ze nog op aarde leefden nooit hadden gezien, Want Abraham leefde minstens twee duizend jaar eerder! Ik dacht ook aan het Bijbelgedeelte over de zielen van gelovigen die onder het altaar in de hemel roepen, en die worden bekleed met witte gewaden en moeten wachten tot alle dingen voleindigd zijn. Allemaal dingen die gewoon menselijk zijn. ja, ik Weet het zeker, Fija is bij de Heer in het Paradijs en zingt mee, uit volle borst zoals ze dat hier ook deed. Nog even en ik zal bij haar zijn. Voor mij duurt dat misschien nog jaren, maar voor Fija is er geen tijd meer. Voor haar ervaring zal ik er binnen enkele seconden zijn. Hoe lang het ook zal duren, ik geloof dat, als het mijn tijd is en ik de hemel binnenkom ik haar meteen zal zien tussen al die miljoenen en ze zal zeggen: ”Ben je er nu al?" Dan zullen we, met alle andere gelovigen samen, het Lam bezingen zonder al die beperkingen die we hier hebben. Deze eerste zondagmiddag mocht ik spreken over de Heer Jezus die op het water liep. We stonden er bij stil dat de Heer Jezus zijn discipelen dwong het schip in te gaan en over te steken naar de overkant. Hij wist wat er op het meer zou gaan gebeuren. Dat het zou gaan stormen en dat de golven het schip zouden dreigen te doen zinken. Hij wist dat ze in grote angst, ja zelfs in doodsnood zouden komen te verkeren. Ze zouden vrezen voor hun leven en de Heer die het van tevoren wist, dwong hen om in het schip te gaan en af te varen. Al de nood en de angst die die nacht over hen zouden komen kende Hij al van tevoren. En toch... Hij dwong hen om het schip in te gaan. Wanneer Hij dan in de nacht - als het schip in nood verkeert en zij met de dood voor ogen vechten om het schip drijvende, en zichzelf in het leven te houden - voorbijkomt herkennen ze Hem niet eens. Ook in ons persoonlijk leven kan de Heer ons soms tot iets dwingen terwijl Hij van tevoren weet dat het ons pijn en verdriet zal geven; angst en vrees vanwege 'het geweld van de storm'. Hij weet ook dat we daardoor een geheel verkeerd beeld van Hem kunnen krijgen en we Hem helemaal niet meer herkennen als de altijd zorgzame Heiland. Want dat hadden de discipelen wel ervaren; de vorige dag had Hij zich bekommerd om de mensen en hen op wonderlijke wijze te eten gegeven. Zo hebben wij Hem toch ook leren kennen in ons leven? Als Degene die voor ons zorgt en ons in alles nabij is geweest? Maar dan plotseling verandert alles en begrijpen we er niets meer van. Maar uiteindelijk nemen de discipelen Hem aan boord nadat ze eerst hebben geleerd dat ze niet op de golven, maar op de Heer moeten letten. Petrus moest er zelfs ’kopje onder' voor gaan, Maar dan komt de Heer en redt hem van de verdrinkingsdood. Zo wil Hij ook met ons omgaan. Soms dwingt Hij ons ook om 'het schip in te gaan'. En dat doet Hij dan soms, wetende dat het ons in grote nood zal brengen. Maar uiteindelijk aanbidden de discipelen Hem en dat is wat Hij ook zo graag in ons ziet: Dat we Hem aanbidden. Het kan soms wat tijd kosten voor we zover zijn, maar als we op dat punt komen, dan kunnen we zeggen: Heer, ik begrijp uw weg niet en ik ben zo verdrietig doordat ik zo ernstig ziek ben geworden. lk begrijp uw weg niet nu ik geen werk meer heb. Ik begrijp Uw weg niet nu, en vul zelf maar in ..... Dat was het moeilijke dilemma waar Fija ook mee worstelde, maar waarin zij uiteindelijk volle rust en vrede vond. Ook voor degene die achterblijft zijn er onbegrijpelijke dingen. Dan moeten we vaak zeggen: Heer, ik begrijp uw weg niet. En toch, de Heer wil Zijn vrede en Zijn genade aan ons schenken. Die vrede en die genade is zo groot dat Hij een lied geeft in de nacht en er plaats overblijft voor aanbidding en dankzegging. Denk steeds weer aan zijn woorden: Weest niet bang, Ik ben het. Die woorden kunnen we, als we Hem toebehoren, boven iedere gebeurtenis van ons leven zetten. Want er komt niets in het leven van een kind van God dat niet eerst Zijn Vaderhart is gepasseerd.   Hij zet er zijn stempel op. En als we het willen geloven dat dit zo is, ervaren we zijn vrede. Alles wat ons overkomt wordt als het ware gedekt door deze woorden: Weest niet bang, Ik ben het.


Die zondagavond ben ik ook nog even naar het ziekenhuis geweest. naar de afdeling Waar ik al die tijd met Fija was. lk heb er een hele tijd gesproken met een verpleegster die dienst had in de eerste weken na de opname. Fija vond haar heel erg lief en dat wilde ik haar vertellen. Ik heb meer dan een uur bij haar gezeten en koffie gedronken. En haar verteld van de hoop die wij hebben. En dat de Heer Jezus ook haar liefheeft en ook haar in de hemel wil hebben. Ze stond er tamelijk afwijzend tegenover. Ik troostte me met de gedachte dat de Heer haar altijd nog kan overtuigen en dit gesprek alsnog kan gebruiken tot Zijn eer.